Sintra geschiedenis die je moet weten! Hoe Sintra de sprookjesstad van Portugal werd

Lang voordat Sintra een toevluchtsoord werd voor koningen en dichters, was het een heilig hoogland voor oude stammen. Dolmens en grafheuvels verscholen in de heuvels showen dat hier al in het neolithicum mensen leefden. Toen kwamen de Romeinen, die iets goddelijks zagen in deze mistige bossen. Ze bouwden tempels, waarvan er mogelijk een gewijd was aan de zondag op de plek waar nu Quinta da Regaleira staat.

Toen de Moren het Iberisch Schiereiland overnamen, versterkten ze Sintra en bouwden wat we nu het Kasteel van de Moren noemen. Het diende niet alleen ter verdediging, maar gaf hen ook controle over handelsroutes en een perfect uitkijkpunt over de kustlijn. De architectuur die ze achterlieten zie je nog terug in de gebogen muren, waterreservoirs en het aardkleurige steenwerk. Dit was Sintra's eerste gouden hoofdstuk van gelaagde culturele expressie.

In 1147 werd Sintra in beslag genomen door Afonso Henriques tijdens de Christelijke Herovering. Kort daarna begon het te verschuiven van een Moorse enclave naar een christelijk koninklijk toevluchtsoord. Aan het eind van de 13e eeuw had koning Dinis de eerdere Moorse bouwwerken omgetoverd tot een paleis dat een kroon waardig was. Koningin Elizabeth, bekend om haar liefdadigheid en invloed, veranderde het gebied in meer dan alleen een toevluchtsoord. Het werd een symbool van de culturele verfijning van de Portugese monarchie. Het Paleis van Sintra draagt die erfenis nog steeds met zich mee, vooral in het vroeggotische ontwerp en de indeling.

In het tijdperk van de ontdekkingen groeide Portugal uit tot een wereldmacht en werd Sintra nog indrukwekkender. In het Paleis van Sintra voegde koning João I nieuwe kamers toe, waaronder het deel met de beroemde dubbele witte schoorstenen die je vandaag de dag ziet. Later breidde koning Manuel I het paleis nog verder uit en versierde het met op de zee geïnspireerd houtsnijwerk, mooi tegelwerk en koninklijke symbolen. Als je nu het paleis bezoekt, loop je door deze kamers, die stuk voor stuk de rijkdom en stijl van de gouden eeuw van Portugal showen.

Dit was het moment waarop de identiteit van Sintra veranderde van politieke macht in poëtische schoonheid. De Romantiek ging door heel Europa en in Portugal was Koning Ferdinand II de wegbereider. Hij nam de ruïnes van een oud klooster en bouwde het Paleis van Pena dat bekend staat om zijn fantasia van kleuren, torens en mythische symboliek. Het omringende park was aangelegd met planten uit alle werelddelen. Rond deze tijd werd ook Sintra's tramlijn geïntroduceerd (te beginnen in 1904), die een schilderachtige route bood van de heuvels naar de kust op Praia das Maçãs. Romantische denkers zagen Sintra als een "tuin van Eden", een plek waar natuur en architectuur samensmolten.

Na de val van de monarchie veranderden veel landgoederen van Sintra van eigenaar of raakten in verval. Maar aan het eind van de 20e eeuw begonnen de inspanningen om het unieke culturele landschap te behouden. In 1995 werd Sintra uitgeroepen tot Unesco-Werelderfgoed vanwege de kastelen, tuinen, villa's en bossen. Vandaag de dag is het een zorgvuldig beheerd evenwicht tussen erfgoed en toerisme. Trams kletteren nog steeds over oude rails, toeristen maken foto's van tegelwerk en de stad blijft live op het kruispunt van geschiedenis en verbeelding.