Większość zwiedzających zaczyna od kolorowego Nowego Pałacu, XIX-wiecznej rezydencji zbudowanej na zlecenie króla Ferdynanda II. Zbudowany wokół ruin dawnego klasztoru, ma korytarze prowadzące przez takie pokoje jak Wielka Sala, Sala Jeleni oraz królewskie apartamenty prywatne. Pokoje zachowały się niemal dokładnie w takim stanie, w jakim pozostawiła je portugalska rodzina królewska w 1910 roku – z bogato zdobionymi sufitami, rzeźbionymi meblami i stołami w jadalni, które wciąż są nakryte tak, jakby królewska kolacja miała się zacząć lada chwila.
Szybkie informacje
ZALECANY CZAS TRWANIA
3 godz.
Godziny
9:30–18:30
LICZBA ODWIEDZAJĄCYCH ROCZNIE
3200000
BILETY
Od 18,36 $
LICZBA WEJŚĆ
2
SZACOWANY CZAS OCZEKIWANIA - STANDARDOWO
1-2 hours (Sezon), 30-60 mins (Poza sezonem)
SZACOWANY CZAS OCZEKIWANIA - OMIŃ KOLEJKĘ
0-30 mins (Sezon), 0-30 mins (Poza sezonem)
ROK UNESCO
1995
Wiesz o tym?
Artystyczny dotyk Ferdynanda II uświetnił Pałac Pena unikalnym schematem kolorów - czerwonym dla oryginalnego klasztoru i żółtym dla rozbudowy. Mieszanka jasnych barw i islamskich wpływów harmonijnie współistnieje w pałacu ze średniowiecznymi akcentami europejskimi.
Łatwo widoczny z miasta Sintra, Pałac Pena szczyci się żółtymi minaretami i bogatymi parapetami. Zanurz się w "fioletowym skrzydle", aby odkryć intrygujące wnętrza.
W hołdzie swojej drugiej żonie, hrabinie Edli, Ferdynand II zbudował Chalet of the Countess of Edla - dwupiętrowy budynek płynnie wtapiający się w miejskie otoczenie.
Dlaczego Pałac Pena to atrakcja, którą koniecznie trzeba zobaczyć?
Jeśli jest w Sintrze jakieś miejsce, które sprawia, że ludzie przerywają w połowie zdania i mówią: „Chwila… czy to naprawdę istnieje?”, to jest to Pałac Pena. Pałac, wznoszący się wysoko nad zalesionymi wzgórzami, wygląda tak, jakby ktoś dał architektowi z epoki romantyzmu swobodę działania z całą paletą barw. Jaskrawe odcienie żółci, głębokie czerwienie, ozdobne wieże i tarasy, które wydają się stworzone z myślą o niesamowitych widokach.
Zbudowany w XIX wieku jako królewska rezydencja wypoczynkowa, Pałac Pena został zaprojektowany tak, by robić wrażenie. I nadal tak jest. Wejdź do środka, a przejdziesz przez pokoje, w których czas jakby się zatrzymał: królewskie sale jadalne przygotowane na uroczyste uczty, prywatne komnaty pełne misternych detali oraz korytarze wychodzące na rozległe balkony. Ale sam pałac to dopiero połowa historii. Otaczający park rozciąga się na setkach akrów, a znajdziesz w nim kręte ścieżki, egzotyczne drzewa, ukryte punkty widokowe i spokojne jeziora.
Pałac jest teatralny, kolorowy, trochę ekscentryczny – i właśnie o to chodzi. To miejsce oddaje ten bajkowy, senny klimat, dzięki któremu Sintra nie przypomina żadnego innego miejsca w Portugalii.
Co warto zobaczyć w Pałacu Pena?
Nowy Pałac
Brama Triton
Gdy zagłębisz się w kompleks Pałacu Pena, przejdziesz przez Bramę Trytona, jeden z najbardziej niezwykłych elementów architektonicznych pałacu. Nad drzwiami z kamiennej ściany wyłania się fantastyczna istota – pół człowiek, pół ryba. Ta rzeźba przedstawia Trytona, mitycznego strażnika symbolizującego związek między światem przyrody a wznoszącym się nad nim pałacem.
Tarasy Pałacowe
Wystarczy wyjść na zewnątrz, a pałac otwiera się na serię tarasów, które sprawiają wrażenie niemal teatralnych. Z Tarasu Trytona masz przed sobą kolorowe wieże pałacu, a Taras Królowej to jedno z najbardziej zapierających dech w piersiach miejsc widokowych w Sintrze. Stąd zalesione wzgórza rozciągają się w kierunku Atlantyku. Niedaleko stąd taras Coach House Terrace oferuje kolejną perspektywę na otaczający krajobraz.
The Cloisters
W samym sercu kompleksu pałacowego kryją się krużganki klasztorne, które przypominają o tym, co stało tu przed wybudowaniem pałacu. Na długo przed powstaniem tego romantycznego pałacu na szczycie tego wzgórza stał klasztor założony w XVI wieku. Dzisiaj krużganki nadal sprawiają wrażenie prostych i spokojnych, a kamienne łuki otaczają mały dziedziniec.
Kaplica Matki Bożej z Pena
W pałacu wciąż zachowała się oryginalna kaplica na szczycie wzgórza, poświęcona Matce Bożej z Pena. Chociaż budynek ten jest niewielki w porównaniu z otaczającymi go pałacowymi budynkami, mieści jedno z najcenniejszych dzieł sztuki na tym terenie: delikatny XVI-wieczny ołtarz z alabastru przedstawiający sceny z życia Chrystusa.
Park w Pena
Za murami Pałacu Pena rozciąga się rozległy Park Pena – krajobraz zaprojektowany tak, by sprawiać wrażenie romantycznej dzikiej przyrody. Ferdynand II zapełnił park drzewami i roślinami sprowadzonymi z całego świata, tworząc kręte leśne ścieżki, które prowadzą do nieoczekiwanych odkryć. Możesz natknąć się na elegancką Świątynię Kolumn, imponujący Pomnik Wojownika strzegący wzgórz, spokojny Stół Królowej albo uroczy domek i ogrody hrabiny Edli – zaciszne miejsce na odpoczynek ukryte w lesie.
Główne punkty Pałacu Pena w Sintrze
Prywatne mieszkania
Pomieszczenia mieszkalne rodziny królewskiej, poddane konserwacji wraz z meblami i wystrojem z późnych lat monarchii.
Krótka historia Pałacu Pena
- Średniowiecze: Na szczycie tego wzgórza w górach Sintry stoi mała kapliczka poświęcona Matce Bożej z Pena, która stała się spokojnym miejscem pielgrzymek, z którego rozciąga się widok na okoliczne lasy.
- 1503: Król Manuel I nakazuje budowę klasztoru dla Zakonu św. Hieronima po doniesieniach o objawieniu maryjnym. Klasztor od wieków jest ważnym miejscem odosobnienia duchowego.
- 1755: Trzęsienie ziemi w Lizbonie poważnie zniszczyło kompleks klasztorny. Z biegiem czasu większość budowli popada w ruinę, a stoją tylko kaplica i fragmenty krużganków.
- 1838: Król Ferdynand II kupuje opuszczony klasztor i otaczające go tereny. Zainspirowany ideałami romantyzmu i średniowiecznymi zamkami postanawia przekształcić ruiny w królewską letnią rezydencję.
- 1842–1854: Budowa pałacu przebiega pod kierownictwem niemieckiego architekta Wilhelma Ludwiga von Eschwege, a w jej stylu widać połączenie wpływów gotyckich, mauretańskich, renesansowych i manuelińskich.
- Koniec XIX wieku: Pałac staje się ulubionym miejscem wypoczynku portugalskiej rodziny królewskiej, a zwłaszcza królowej Amélii, która spędza tu wiele lat.
- 1910: Po portugalskiej rewolucji republikańskiej monarchia upada, a pałac staje się własnością państwa.
- 1995: Pałac i otaczający go park stały się częścią Krajobrazu Kulturowego Sintry, uznanego za Obiekt Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Kto zbudował Pałac Pena?
Pałac, który dziś oglądamy, został zbudowany na zlecenie króla Ferdynanda II z Portugalii w 1838 roku, po tym jak kupił ruiny dawnego klasztoru na wzgórzu nad Sintrą. Zafascynowany architekturą romantyczną i średniowiecznymi zamkami, Ferdynand wyobraził sobie imponującą królewską rezydencję z widokiem na lasy Sintry.
Żeby zrealizować tę wizję, zatrudnił Wilhelma Ludwiga von Eschwege, niemieckiego inżyniera i architekta. Eschwege zaprojektował tę pełną życia budowlę, która stała się Pałacem Pena, łącząc zachowane pozostałości klasztoru z nowo wybudowanymi wieżami, tarasami i dziedzińcami.
Architektura Pałacu Pena
Wystarczy pospacerować przez kilka minut po Pałacu Pena, a zauważysz coś dziwnego. W tej konstrukcji nie ma ani jednej rzeczy, która odpowiadałaby jakiejkolwiek zasadzie architektonicznej. Jedna wieża wygląda jak z czasów średniowiecza, inna ma w sobie coś niemal mauretańskiego, a potem nagle patrzysz na bogato zdobione rzeźby w stylu manuelińskim, które wyglądają, jakby pochodziły prosto z portugalskiej epoki wielkich odkryć. Właśnie takiej mieszanki pragnął król Ferdynand II.
Kiedy Ferdinand kupił tu w 1838 roku zrujnowany klasztor, nie planował odbudować go w tradycyjny sposób. Zamiast tego, we współpracy z niemieckim architektem Wilhelmem Ludwigiem von Eschwege, wymyślił romantyczny pałac.
Przyjrzyj się uważnie, a detale same zaczną opowiadać swoje historie. Słynna rzeźba Trytona nad bramą pałacu przedstawia stworzenie świata. Kopuły w kształcie cebuli wskazują na wpływy mauretańskie. Kamienne elementy w stylu manuelińskim przywodzą na myśl morską przeszłość Portugalii. A te jasne kolory wybrano po to, żeby pałac wyraźnie wyróżniał się na tle zielonych wzgórz Sintry.
Często zadawane pytania dotyczące Pałacu Pena
Pałac Pena stoi na wzgórzu w górach Sintra, jakieś 30 kilometrów od Lizbony. Z pałacu rozciąga się widok na miasto Sintra i otaczające je lasy, co czyni go jednym z najwyżej położonych i najbardziej rozpoznawalnych punktów orientacyjnych w regionie.
Pałac Pena to XIX-wieczna rezydencja królewska, którą król Ferdynand II zbudował na ruinach dawnego klasztoru. Znany z barwnej architektury w stylu romantycznym i malowniczej lokalizacji na wzgórzu, pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych zabytkowych pałaców w Portugalii.
Pałac Pena w Sintrze słynie z żywych kolorów, eklektycznej architektury i panoramicznych widoków na wzgórza Sintry. Połączenie elementów stylu gotyckiego, mauretańskiego i manuelińskiego, a także jego bajkowy wygląd sprawiają, że jest to jeden z najczęściej fotografowanych punktów orientacyjnych w Portugalii.
Większość zwiedzających spędza około dwóch do trzech godzin na zwiedzaniu Pałacu Pena w Sintrze, w tym wnętrz pałacu, tarasów i części otaczającego go parku. Jeśli planujesz pospacerować głębiej po ogrodach albo odwiedzić domek hrabiny Edli, zarezerwuj sobie trochę więcej czasu.
Park i Pałac Pena to zarówno zabytkowy pałac na wzgórzu, jak i otaczający go park krajobrazowy. Zwiedzający mogą zwiedzać królewskie pokoje w pałacu, a także leśne ścieżki, punkty widokowe, jeziora i zabytki architektury rozsiane po całej posiadłości.
Tak, Pałac Pena to jedna z najpopularniejszych wycieczek jednodniowych z Lizbony. Z Lizbony do Sintry regularnie kursują pociągi, a stamtąd można dostać się do pałacu autobusem, taksówką albo po krótkiej wędrówce pod górę.
W Pałacu Pena w Sintrze możesz zwiedzić kilka zachowanych pokoi, w tym Salę Jeleni, Wielką Salę, królewskie jadalnie, kuchnie oraz prywatne apartamenty, z których kiedyś korzystała portugalska rodzina królewska.
Bilety do Pałacu Pena obejmują również wstęp do otaczającego go parku. Teren jest rozległy, więc zwiedzający często łączą wycieczkę po pałacu z spacerami po leśnych ścieżkach, podziwianiem widoków i odkrywaniem zabytkowych obiektów na terenie posiadłości.
